Can You Hear the Light Changing Along the Ride? ว่าด้วยแสงที่ไม่ใช่เพียงสิ่งที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า หากยังเป็นตัวแทนของอารมณ์ที่แฝงอยู่ในบทสนทนา ความทรงจำ และบทเพลง ผ้าใบ มันกลับกลายเป็นแสงที่มีชีวิตในตัวเอง และพร้อมเดินทางต่อไปในความหมายของผู้ชมแต่ละคน

ตั้งแต่ดวงดาวในบทเพลงพื้นบ้าน จนถึงแสงนีออนในบทเพลงร่วมสมัย “แสง” ดำรงอยู่ในฐานะภาษาซึ่งมนุษย์ใช้บอกเล่าประสบการณ์และความรู้สึกนึกคิดในชีวิตเสมอมา 

แนะนำตัวหน่อย

ผมอะตอม ปวริศนะครับ ตอนนี้ทำอาชีพเป็นศิลปิน

คุณช่วยเล่าถึงที่มาของนิทรรศการชุดนี้ให้หน่อย

มันต่อเนื่องมาจากนิทรรศการชุดที่แล้วที่พูดถึงแสงในชีวิตประจำวันมันคอยกำหนดกิจวัตรของผมครับ มีเพลงหนึ่งท่อนที่เกี่ยวข้องกับนิทรรศการครั้งที่แล้วเข้ามาด้วยหลังจากนั้นผมก็มาสังเกตุเพลงที่ผมชอบฟังหลาย ๆ เพลงจะพบว่ามีแสงเป็นส่วนหนึ่งของบทเพลง

คุณเน้นย้ำเรื่องของแสง แสงในนิยามของคุณคืออย่างไร มีความสำคัญอย่างไร

ก่อนหน้านี้ผมมองแสงเป็นสิ่งที่กำหนดวัฐจักรของชีวิตมนุษย์ครับ มองในด้าน physical แต่ว่าพอลึก ๆ แล้วกลายเป็นความทรงจำของอะไรบางอย่าง เป็นสัญลักษณ์บางอย่างที่เดินทางคู่กับผมมาตลอดเลยครับ

Can You Hear the Light Changing Along the Ride? คุณอยากให้ผู้ชมรู้สึกอย่างไรในนิทรรศการ / รู้สึกถึงแสงสว่างแบบไหน ในผลงานนิทรรศการครั้งนี้

อาจจะเริ่มด้วยความทรงจำร่วมเดินไปกับผลงาน เริ่มจากสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อยู่ระหว่างทางมาปะติปะต่อกัน เป็นเหตุการณ์บางอย่างซึ่งด้วยประสบการณ์แต่ละคนมันอาจจะไม่ต้องรู้สึกเหมือนที่ผมรู้สึกต่อเหตุการณ์นั้น ๆ ก็ได้ครับ

ในนิทรรศการครั้งนี้คุณใช้แสง และสีที่แตกต่างกัน ช่วยเล่าให้ฟังถึงกระบวนการคัดเลือกแสงและสี หรือจุดเด่นของภาพในผลงานครั้งนี้ได้ไหม

ผมเลือกแสง และสีออกมาจากความทรงจำนั้น ๆ ของผมเลยครับ ในขณะที่ผมประสบเหตุการนั้นอยู่ผมมองเห็นภาพมันเป็นอย่างไร

ภาพในนิทรรศการมาจากบทเพลง วิวทิวทัศน์ จากสถานที่ต่าง ๆ หรือเหตุการณ์ กลุ่มผู้คน คุณได้แรงบันดาลใจมาจากสิ่งเหล่านี้อย่างไร หรือแม้กระทั้งบางภาพในนิทรรศการที่อยู่มุมเดียวกัน คุณเลือกที่จะใช้คนละโทนสี

จริง ๆ แล้วเริ่มมาจากประสบการณ์ส่วนตัวครับ เหมือนเราอ่านเนื้อเพลงนั้น เราเข้าไปค้นหาเนื้อเพลงนั้น ประวัติของเพลงนั้น แล้วเราก็นึกไปถึงว่าช่วงเวลาไหนในชีวิตเราที่ทำให้นึกถึงบรรยากาศเดียวกับเพลงนั้นซึ่งมันอาจจะตีความในบริบทใหม่ ๆ ส่วนที่บางรูปอาจจะเป็นมุมมองเดียวกันแต่แสง กับสีต่างกันอันนี้ผมอาจจะนำเสนอถึงกิจวัตรของผมที่ถูกทำซ้ำ ๆ แต่ว่าพอบริบทรอบข้างมันเปลี่ยนไปความรู้สึกมันก็เปลี่ยนไปด้วย

มุมมองภาพของคุณค่อนข้างจะรับรู้ได้ถึงความสงบ คุณต้องการสื่อสารภาพของคุณให้ออกมาแบบนี้ใช่ไหม

ไม่เชิงนะครับ แต่ว่าหลาย ๆ เหตุการที่มันวุ่นวายแต่พอเรามองมันไปนาน ๆ เผชิญหน้าไปนาน ๆ เราก็รู้สึกถึงความสงบซึ่งมันอาจจะเกิดจากความเคยชินครับ

คุณต้องการให้เราเห็นแสงจากแสงในภาพจริง ๆ หรือต้องการให้ตกตะกอนถึงความคิด เหตุการณ์ เรื่องราวให้ออกมาเป็นแสงมากกว่า

อันนี้ผมคิดว่าแม้แต่ละคนจะมองแสงสิ่งเดียวกัน ด้วยประสบการณ์ของแต่ละคนอาจจะมีความรู้สึกที่แตกต่างกัน

หากเปรียบชีวิตของคุณเป็นแสง ในตอนนี้คุณคิดว่าแสงของคุณจะมีลักษณะไหน

ผมนึกไม่ออกว่าเป็นแสงสีอะไร แต่ผมคิดว่าคงเป็นแสงที่ไม่โดดเด่นมาก ไม่ได้สว่างมาก แต่ก็ไม่ได้มืดจนเกินไป มันยังคงเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลาครับ

ในอนาคตคุณคิดว่าแสงจะเป็นแรงบันดาลใจ หรือกลายเป็นส่วนหนึ่งการทำงานของคุณต่อไปไหม

ผมคิดว่าแสงน่าจะเดินทางคู่กับการทำงานของผมไปตลอด เพราะว่าทุกครั้งได้ทำเราก็ค้นพบสิ่งใหม่ ๆ เกี่ยวกับแสงตลอดเวลา

อันนี้เป็นนิทรรศการเดี่ยวครั้งที่ 3 อยากให้ทุกคนร่วมเดินทางไปกับผม เพราะว่าทุกครั้งมันก็เป็นแสงที่มีการเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ครับ

Can You Hear the Light Changing Along the Ride?

นิทรรศการเดี่ยว โดย อะตอม ปวริศ

ระยะเวลาจัดแสดง : 18 กรกฎาคม – 29 สิงหาคม 2026 (จันทร์ – เสาร์ 10:00 – 17:00 น.)

สถานที่ : Mini Xspace Gallery ชั้น 2.