Talk with Artist
Comfort Zone: สถานที่หรือสถานการณ์ที่บุคคลรู้สึกปลอดภัย สบายใจ ไร้ความเครียด
ศิลปินหญิงที่ทำงานด้วยเทคนิค Impasto หรือการใช้สีที่หนาแน่น และอารมณ์ความรู้สึกที่ถ่ายทอดออกจากผลงานอย่างเด่นชัด มีพลังชวนให้ตราตรึง อาจจะมีให้เห็นอยู่บ้าง แต่หนึ่งในนั้นก็คงไม่พ้นชื่อของ ชญานิษฐ์ ม่วงไทย (ซีเฟีย) การร่วมงานกันครั้งนี้ นับได้ว่าเดินทางกันมาถึงครั้งที่ 3 แล้ว แต่นี่จะเป็นงานแสดงเดี่ยวครั้งแรกของซีเฟียกับ Xspace Gallery ซึ่งเป็นนิทรรศการที่น่าจับตามองอย่างมากทีเดียว
Xspace:
อยากให้เล่าถึงงานครั้งนี้ว่ามีที่มาหรือแตกต่างจากงานครั้งก่อนอย่างไร
ชญานิษฐ์:
เราร่วมงานกันมา 3 ครั้ง รวมแสดงเดี่ยวครั้งนี้ด้วย ตั้งแต่งานแสดงกลุ่ม Painting X เดือนเมษายน กับงานแสดงกลุ่ม Polyjuice เดือนธันวาคมปีที่แล้ว จนล่าสุด งานชุดแสดงเดี่ยว Where We Belong ครั้งนี้ ทั้งหมดเริ่มแรกมาจากการตีความเกี่ยวกับเฟอร์นิเจอร์ ซึ่งคำว่าเฟอร์นิเจอร์น่าจะมีความหมายเกี่ยวกับสิ่งของที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ และที่อาจรองรับการใช้งานของร่างกายมนุษย์ วันแรกเรานั่งเป็นวงกลม ทุกคนแนะนำตัวกัน และเก้าอี้ที่แกลลอรี่เตรียมมาก็ดูสวยผิดปกติ หลังจากนั้นทางแกลลอรี่พาเราไปดูเก้าอี้และโซฟาในโชว์รูม ทุกตัวดูสวย และ ทุกๆครั้งเราก็อยากจะนั่งลงไปบนเก้าอี้ตัวนั้นๆที่เราเดินผ่าน เพราะมันสวยและน่าจะนั่งสบาย เป็นครั้งแรกที่เราคิดถึงเรื่องนี้ เราเลยนำมาเป็นโจทย์ให้ตัวเอง ว่าที่นั่งหรือเก้าอี้ตัวไหนในบ้านที่เรานั่งได้สบายใจที่สุด เราเลยเลือกเก้าอี้ทำงานที่อยู่ตรงกับหน้าต่างทรงโค้ง 3 บาน ที่เราเฝ้ามองมันบ่อยๆ ผสมกับความจริงของทิวทัศน์นอกบ้านที่เราขับรถออกไปพบเห็นโดยบังเอิญ ภาพที่อยากระบายสี (โยนสี) ออกมา เอาความจริงของภาพจำมาใส่ในเฟรมขนาดเท่ากันกับกรอบหน้าต่างข้างนอกนั่น ให้กลายเป็นภาพแทน นั่นเป็นที่มาของ Where We Belong ในชุดนี้ จะบอกว่าแตกต่างหรือเหมือนกัน เราคิดว่าเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันมากกว่า เพราะเราคิดต่อจากหน้าต่างสามบานนั้น ขยายออกไปเป็นชุด Polyjuice ที่พูดถึงสีของแสงสะท้อนผ่านกระจกบานต่างๆของรถยนต์ และมาถึงชุด Where We Belong
Xspace:
ช่วยเล่าเกี่ยวกับเทคนิค หรือรูปแบบการทำงานให้ฟังได้ไหม
ชญานิษฐ์:
ชุดนี้จะเรียกว่ารูปแบบก้ำกึ่งระหว่างนามธรรมก็ได้ เพราะเราโยนสี โปะสีก้อนนั้นๆ ออกมาจากความทรงจำในชีวิตประจำวัน ซึ่งนั่นคือนามธรรม มันคือช่วงเวลาที่เราไม่ได้เชื่อมโยงกับใครเลยนอกจากตัวเอง และถ่ายทอดออกมาเป็นสีต่างๆในรูป เช่น เราคิดว่ามันควรเป็นสีเขียวมิ้นท์ ชมพูอ่อน น้ำเงินเข้มหรือเหลืองสด ซึ่งสุดท้ายสีเหล่านั้นก็ไปเชื่อมโยงกับคนที่ดูงานอีกที เราทุกคนมีความเป็นมนุษย์ที่เชื่อมโยงกันตรงนี้แหละ
Xspace:
เคยนิยามงานตัวเองว่าเป็นแนวไหนไหม หรือว่าไม่ว่าเคยนิยามเลย
ชญานิษฐ์:
ไม่เคย
Xspace:
จุดเด่นของงานซีเฟียคืออะไร มีนัยยะแอบแฝงไหมในก้อนสีต่างๆ
ชญานิษฐ์:
จุดเด่นคือ... (คิด) ให้คุณนิยามให้เราดีกว่า เราเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ เราไม่เชื่อในอะไรเลย แม้กระทั่งในสิ่งที่ทำ เราไม่เชื่อในรูปแบบสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เพราะเราถูกสร้างออกมาจากการประกอบกันของสิ่งรอบ ๆ ตัว ซึ่งเยอะมาก ๆ เลย เราชอบฟัง Bjork ชอบกินลาบเนื้อ ชอบงานภาพพิมพ์ที่ไม่มีขอบกระดาษ เราคิดว่าเราไม่น่าใช่นิยามของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เราสบายใจที่จะอยู่ตรงกลางของมัน
Xspace:
คาดหวังไหมว่างานครั้งนี้จะสะท้อนอะไรกับศิลปิน หรือคนอื่น
ชญานิษฐ์:
เราแค่คาดหวังมาก ๆ ที่คนจะเห็นงานเราด้วยดวงตาของเค้าเอง เพราะเราทำมันออกมาจากตัวเรา ตัวเราทั้งหมด ไม่มีภาพเหมือนหรือภาพจากอินเตอร์เน็ตใดๆมาเป็นแบบ เราทำสิ่งที่อยากจะทำจริงๆ ซึ่งนั่นอาจจะเป็นศิลปะในรูปแบบของเราแค่นั้นเอง
สุดท้ายแล้ว Xspace ยังคงจะนิยามงานของซีเฟียว่าเป็นศิลปินที่มีการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด จนเห็นถึงความสามารถและฝีมือการทำงานในเทคนิค Impasto ที่หาตัวจับได้ยากในเมืองไทย
นิทรรศการ Where We Belong
โดย ชญานิษฐ์ ม่วงไทย
ณ Mini Xspace Art Gallery FL.1
(เข้าชมฟรี)
.
.
เรื่องโดย Xspace Gallery
ภาพโดย ชญานิษฐ์ ม่วงไทย